معصومين

زمزمه فاطمه

مسافر كربلا — Mon, 23 Jun 2008 09:38:00 GMT

فاطمه الگوي زن مسلمان / به مناسبت تولد حضرت فاطمه زهرا(س) و روز زن

دخت آفتاب، زهراي مرضيه نمونه يک الگوي نيکو و «اسوه حسنه» مي باشد که بي شک شناخت عرصه عظمت و گستره شخصيت ايشان در فراز و فرود زندگي راه اطاعت، ارادت و پيروي تمام عيار را به همه علاقه مندان مي نماياند تا در هنگامه هاي حوادث طاعتي بي چون و چرا از جانشينان معصومان(ع) در جامعه از خود نشان دهيم و «فاطمه وار زيستن» را نصيب خود سازيم. ..

در اين که «صداقت» يعني راست انديشي، درست گفتاري صحيح رفتاري و در مقابل پرهيز از کج فکري، خودداري از دروغ و ناروا و مرتکب نشدن به انحراف و لغزش، پايه و مايه موفقيت هر تشکل و حرکت دسته جمعي مخصوصا کاميابي «کانون خانواده» است. کمتر کسي به خود ترديد راه مي دهد. در اين ميان الگو خواهي و الگويابي نقشي ويژه در شکل گيري شخصيت انسان ها ايفا مي کند و از آغازترين روزهاي زندگي به صورت نيازي فطري در محيط خانواده و با پذيرش گفتار و رفتار اطرافيان پديدار مي شود و با ورود به عرصه هاي مختلف اجتماع، جلوه اي چشمگيرتر مي يابد و افزون بر پذيرش و يادگيري، در پرورش و شکل پذيري شخصيت انسان تاثير مي گذارد و او را به «صعود» يا «سقوط» مي کشاند.

بارزترين ويژگي اخلاقي و رفتاري فاطمه (س) دختر والاگهر پيامبر اسلامي هم اين است که اضافه بر گروه تاريخ و همگان، عايشه همسر پيامبر (ص) مي گويد: من غير از پيغمبر (ص) هيچ کس را از فاطمه (س) راستگوتر نديده ام. آن گاه بر اساس همين خصلت صداقت و درستي فاطمه(س) است که آن بزرگوار، لقب «صديقه» هم يافته است.

اگر بخواهيم در مورد خصايص و ويژگي هاي حضرت فاطمه (س) سخن بگوييم بايد کتاب هاي مطلب نوشت فلذا براي آشنايي بيشتر حضرت به گوشه هاي از زندگي نوراني ايشان اشاره مي نماييم.

1- ازدواج فاطمه(س): پيوند زناشويي فاطمه (س) که نخستين دستور آن از سوي پروردگار عالم بود برقرار شد و در مقابل کارشکني رقيباني که رسول خدا(ص) دختر خود را به آنان نداده بود سخناني نگران کننده اي به حضرت فاطمه مي گفتند که رسول خدا تو را به ازدواج جواني در آورده که فقير است و مال و ثروتي ندارد، رسول خدا نيز به آن حضرت فرمود: نه پدر تو فقير است و نه شوهر تو، بل که او بهترين شوهرست.

در جاهاي متعددي از پيامبر اکرم(ص) نقل شده است که اي فاطمه!خداوند به من دستور داد تا تو را به ازدواج در آورم که ايمانش به من از هر کس جلوتر است و علم او بر ديگران افزون و اين را بدان که ازدواج با علي امر خدا بود. به هر حال حضرت فاطمه و علي (ع) زندگي خود را با مهريه 48 درهمي آغاز نمودند.

2- عرصه خانوادگي: با پژوهشي اندک در زندگاني حضرت فاطمه (س) متوجه خواهيم شد که در ابتدا با استفاده از راهنمايي هاي دلسوزانه و تجارب حکيمانه بزرگترهاي خويش مانند رسول اکرم (ص) در مورد کارهاي زندگي و اداره امور خانه از آن حضرت کسب تکليف مي نمودند.

روايت است از سلمان فارسي، که روزي در خانه فاطمه بودم ديدم آن بانو نشسته بود و آسيابي پيش روي وي قرار داشت و به وسيله آن مقداري جو آرد مي کرد. ناگاه دسته آسياب را نگاه کردم ديدم خون آلود است و در آن سو امام حسين (ع) که در هنگام کودک شيخواري بود بر اثر گرسنگي به شدت گريه مي کرد رو به حضرت کرده و گفتم: اي دختر رسول خدا چندان خود را به زحمت نينداز، فضه- کنيز شما – اکنون در خدمت حاضر است (از او کمک بخواهيد). فرمود: رسول خدا به من سفارش نموده، تا کارهاي خانه را يک روز من و روز ديگر فضه انجام دهد. ديروز نوبت فضه بود و امروز نوبت من است.

يا در جاي ديگر نقل است: روزي پيامبر اکرم(ص) به خانه فاطمه(س) مي آيد و مشاهده مي نمايد گردن بند طلايي بگردن دخترش آويزان است که علي (ع) از حقوق خويش آن را براي همسر خود خريداري کرده است، مي فرمايد: دخترم مبادا طوري زندگي کني که مردم بگويند فاطمه (س) دختر محمد(ص) همانند جباران و قدرتمندان لباس مي پوشد و رفتار مي نمايد. آن گاه حضرت فاطمه که مسئوليت الهي در قبال نبوت احساس مي کند گردن بند را مي فروشد و از قيمت آن برده اسيري را خريداري و آزاد مي نمايد.

اين جاست که فاطمه (ع) براساس يک احساس مسئوليت شديد الهي و اجتماعي ساده زيستي را انتخاب مي کند.

3-عرصه معنوي اخلاقي: از سلمان نقل شده است که روزي فاطمه را ديدم که چادري وصله دار و ساده بر سر دارد. در شگفتي ماندم و گفتم: عجبا! دختران پادشاه ايران و قيصر روم بر کرسي هاي طلايي مي نشينند و پارچه هاي طلا بافت به تن مي کنند و اين دختر رسول خداست که نه چادرهاي گران قيمت سردارد و نه لباسهاي زيبا بر تن. فلذا حضرت فاطمه (س) به سلمان مي فرمايد:«اي سلمان! خداوند بزرگ لباس هاي زينتي و تخت هاي طلايي را براي ما در روز قيامت ذخيره کرده است.»

در جاي ديگر حضرت فاطمه (س) به پيامبر اکرم مي فرمايد: آن چه براي زنان نيکو است آن است که مردان نامحرم را نبينند و نامحرمان نيز از او ننگرند. و در صحنه اي ديگر از مرد نابينايي که با رسول خدا (ص) به منزل فاطمه (س) آمده بود، فاصله گرفت و فلسفه تصميم خود را اين چنين بيان کرد: پدرجان ! اگر او مرا نمي بيند، من او را مي نگرم و او بوي زن را استشمام مي کند. از ديدگاه آن حضرت روابط زنان و مردان بيگانه به طور مطلق ممنوع نشده بل که حفظ ارزش ها و معيارهاي الهي انساني در روابط شرط اول است.

4-عبادت فاطمه (س) : بايد سراسر زندگي اين بانوي معصوم را در حال عبادت محسوب کنيم چه اين که «خدمت به خلق» مخصوصا خدمت فعال در خانه علي(ع) بالاترين خدمت و حمايت و اطاعت از آن بزرگوار به حساب مي آمد و پاداش آن را هم پيغمبر (ص) تقرب در پيشگاه خداوند و بهشت جاودان مي دانست. اما در عبادت به معني نماز خواندن، شب زنده داري و مناجات با پرورگار عالم هم، حضرت فاطمه (س) در ميان آن همه کارهاي سخت زندگي در شرايط آن روز، آن بزرگوار جديت و تلاش فوق العاده اي به خرج مي داد. در ميان امت اسلامي، کسي از فاطمه(س) عبادت کننده تر وجود نداشت، زيرا فاطمه (س) آن قدر به نماز و عبادت مي پرداخت که پاهاي او متورم و آزرده مي گرديد.

در زمينه عبادت و روحيه خيرخواهي و مردم دوستي آن بانوي بزرگ، به نقل از فرزندش امام حسن(ع) آمده: شب جمعه اي ناظر عبادت و شب زنده داري مادرم بودم، وي در محراب عبادت خود، پيوسته در حال رکوع و سجود و مناجات و دعا بود و براي مرد و زن اهل ايمان هم از خداوند درخواست موفقيت و خير صلاح مي کرد حتي با نام اشخاص، تا اين که سپيده صبح طلوع کرد و هوا روشن شد و گفتم: مادر براي خودت هيچ دعايي نکردي در حالي که پيوسته براي ديگران دعاگو بودي ! آن گاه فرمودند: فرزندم انسان مسلمان بايد اول در دعا به فکر ديگران باشد. بعد براي خود دعا کند.

5-آموزش فرزند: آن طور که تاريخ گواه مي دهد. فاطمه (ع) در مورد تعليم و تربيت فرزندان خويش مادري دلسوز پر تلاش و موفق بوده است. آن گاه که امام حسن (ع) هفت ساله بود. او رابه مسجد مي فرستاد تا مطالب وحي را از زبان پيغمبر (ص) بشنود. و آن گاه که آن کودک هفت ساله به خانه باز مي گشت مادر که گويا منظور تشويق فرزند خود را هم داشت از وي مي خواست آن چه را از پيامبر (ص) شنيده بود براي مادر بازگو نمايد. آن گاه هم که اين مادر مهربان، با امام حسن(ع) کوچک خود در حياط خانه بازي مي کرد و او را روي دست بالا و پايين مي انداخت به او الگوي ايمان و زندگي مي داد و راه و رسم عدالت دوستي و ظلم ستيزي را اين گونه مي آموخت.

اشبه اباک يا حسن / و اخلع عن الحق الرسن

و اعبد الهازامنن / و لا توال ذاالاحسن

پسرم! هم چون پدر خود باش و ريسمان ظلم و ستم را از گردن حق گسيخته گردان. به عبادت خداوندي برخيز که داراي نعمت هاي فراوان است و هرگز با افراد ستم پيشه طرح دوستي نداشته باش.

ام البنين

مسافر كربلا — Sun, 15 Jun 2008 20:21:00 GMT

السلام عليک يا قمر بني هاشم

چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (سلام الله عليها) بود، كه اميرالمؤمنين (عليه السلام) از برادرش عقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از دودماني شجاع براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آن حضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت.
«ام ‏البنين، فاطمه كلابيه‏»، يكى از مادران برجسته تاريخ است كه زندگى او مالامال از عشق به ولايت و امامت ‏بوده و در تربيت فرزندان دلير و شجاع و با ادب چون عباس بن ‏على (عليه السلام) بسيار موفق بوده است. تولد و رشد او در خاندان با اصالت و شجاع، صفات و ويژگيهاى فردى اين بانو و صبر و بردبارى در خانه امامت و تربيت فرزندانى كه همگى پيرو امام خويش بوده و تا آخرين لحظات زندگى خويش دست از ولايت نكشيده ‏اند و پيام ‏رسانى و مبارزه سياسى اين بانوى كريمه (سلام الله عليها) همه و همه نشان از مجد و عظمت وى دارد.
اميرالمؤمنين (عليه السلام) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نام هاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. هر چهار برادر به امام خويش، حسين (عليه السلام) وفادار بودند. فرزند نخستشان، حضرت عباس (عليه السلام)، مولود پاك و زيبايي به نام قمر پرفروغ بني هاشم، علمدار كربلاست كه قدوم مباركش زيبنده و چشم و چراغ خاندان اهل بيت بود و به يقين خداوند سبحان با خلقت عباس زيباترين هديه را به بشريت عطا فرمود، هديه اي كه به بهاي ناب و طلاي سفيد مي ارزد و الحق جمال و جلال و وقار و فداكاري اش مبين همه خوبي ها و مهرباني هاست.
اين بانوي بزرگوار فرزندانى تربيت كرد كه فدايى ولايت و امامت‏ بودند و هر 4 تن در كربلا قربانى آرمانهاى «ولى‏» و «امام‏» خويش شدند و بدين وسيله بر صحيفه تربيت ام‏ البنين (سلام الله عليها) امضاى سبز مولاى متقيان على (عليه السلام) قرار گرفت.
ارادت قلبي ام البنين (سلام الله عليها) به خاندان پيامبر (صلوات الله عليه) آنقدر بود كه امام حسين (عليه السلام) را از فرزندان خود بيشتر دوست مي داشت؛ بطوري كه وقتي به اين بانوي گرامي خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسين (عليه السلام) باخبر سازيد و چون خبر شهادت امام حسين (عليه السلام) به او داده شد، فرمود رگهاي قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زير اين آسمان كبود است، فداي امام حسين (عليه السلام).
اين همسر شهيد، مادر چهار شهيد و طلايه‏ دار پيام ‏آوران كربلا پس از حضرت زينب (سلام الله عليها) كه لحظه لحظه عمر خويش را با خداى خود معامله كرد و لحظه ‏اى خطا و انحراف در زندگى وى راه نيافت در سال 64 ه.ق دار فانى را وداع گفت و در قبرستان بقيع در كنار سبط رسول خدا (صلوات الله عليه)، امام حسن (عليه السلام)، و فاطمه بنت‏ اسد و ديگر چهره‏ هاى درخشان شريعت محمدى (صلوات الله عليه) به خاك سپرده شد.
اگر چه جسم او در خاك است، اما روح بلند او و صفات كريمه و عظيمه وى نام او را به بلنداى آفتاب زنده نگاه داشته است و در پرتو صفات اين بانوى فاضله انسانهايى تربيت‏ شده ‏اند كه در تاريخ مانا و ماندگار خواهد بود.

تقديم به ام البنين (عليها السلام)روزي که علي بن ابيطالب با عقيل مشورت کرد و از آن پير نسب شناس همسري خواست که (ولدتها الفحوله) فرزندانش شير مردان روزگار باشند، هيچ کس حتي عقيل نفهميد که چرا و از چه جهت؟ اما تو را نمي دانم. تا بحال فکر نکرده بودم شايد مي دانستي. پس بگذار بگوئيم نمي دانستي.
تو! فاطمه کلابيه! که به پاکدامني شهره بودي... اما چون تو کم نبودند در آن عصر و او تو را برگزيد. نمي دانم آنروز به او چگونه جواب دادي، اما آنقدر مي دانم که نوعروس خانه حيدر شدي.
نامت فاطمه بود؛ اما دوست نداشتي فاطمه صدايت کند. نخستين بار که تو را فاطمه خواندند، نشستي و در غم تنهاترين بانوي آسماني، زار گريستي و يادش را در دل زنده نگاه داشتي. خود را با آفتاب عظمت او مقايسه نمودي و گفتي: "مرا فاطمه مخوانيد. فاطمه کوثر رسول است، مادر هستي است. من کنيز اويم، البته اگر اين افتخار نصيبم شود."
و باز مردم دهان ناپاک مدينه سخن آغاز کردند که ديگر حسنين و زينبين روز خوشي نمي بينند! (مگر نه اينست که همين مردم آنها را يتيم کرده بودند با ياري نکردن علي و فاطمه؟؟!) اما آن روز تو با علي شرطي کردي که: مولاي من! ديگر مرا فاطمه مخوانيد که با هر بار بردن نام آن کوثر رسول تن کودکان را لرزان مي بينم! روز اول به خدمت زينب رفتي که طفلي6 ساله بود و گفتي که به خدمت خانه و شما آمده ام! کدبانوي خانه شمائيد خانمم! و اينگونه زندگي آغاز شد تا آنزمان که خدا به تو و علي فرزندي عطا کرد.
و باز هم شروع کردند که: ديگر تمام شد. فرزند خودش که بيايد ديگر اولاد زهرا از چشم ميافتند اما...
آن روز که برخاستي کودکان و علي بر سر سفره غذا بودند. عباست را آرام در آغوش گرفتي و نزدشان رفتي و ناگهان همه ديدند بجز زمين که بر گرد سر اين کودکان و پدرشان مي چرخد کودک شيرخواره اي و مادرش نيز خود به تنهايي گردشي عظيم آفريده اند که عالميان را انگشت حيرت به دهان گذاشته...
عباس من به فدايتان! آرام آرام ميگفتي و ميگريستي. به فداي تو حسن جان! به فداي تو زينب جان. به فداي تو ام کلثوم و ناگهان ديگر فدايش کردي... به فدايت شود حسين فاطمه. من کنيز اين خانه ام و شمايان اربابان فضل و کمال! کنيززاده را چه به برابري و برادري با شما...
آري، تو کوثر رسول نبودي؛ اما درس آموخته مکتب او بودي، اما اکنون بقيع، مهماني تازه دارد. رفتي و عاشقانه در جوار مادر علي (عليه السلام) و فرزند او امام حسن مجتبي (عليه السلام) رخ در خاک دلرباي بقيع کشيدي.
غروب غم انگيز تو بانوي فاطمي سرشت را به حق باوران و شيفتگان خاندان رسول اکرم (صلوات الله عليه) تسليت مي گوييم

السلام عليك يا فاطمه الزهراء

مسافر كربلا — Sat, 17 May 2008 07:45:00 GMT

سيل اشكم راه بينائي گرفت *** بند بندم عطر زهرائي گرفت*** عشق را از فاطمه آموختم *** چشم بر دست كبودش دوختم *** دست او صدها گره وا مي كند *** دست او والله غوغا مي كند*** دست او مشكل گشاي عالم است *** روي آن جاي لبان خاتم است *** دست او دنياي احسان و صفاست *** دست او مشكل گشاي مرتضي است *** حيف شد آن دست را دشمن شكست *** با غلاف تيغ اهريمن شكست*** گويمت از قصه شهر نبي *** از شرار آتش و بيت علي*** درد بود و آتش و افسردگي *** ياس يود و سيلي و پژمردگي*** آه بود و ناله و بغض گلو

امّا دخترم فاطمه، پس به يقين او سرور زنان جهانيان از اوّلين تا

آخرين است و او جزئي از من، نور چشم من، ميوه دل، و جان من در كالبد من است. و او حوريه‌اي انسان نماست كه هرگاه در محراب خود و در پيشگاه پروردگارش-جلّ جلاله- مي‌ايستد نورش بر فرشتگان آسمان مي‌درخشد آن سان كه نور ستارگان براي اهل زمين مي‌درخشد و خداوند-عزّ و جلّ- به فرشتگانش مي‌فرمايد: اي فرشتگانم! به كنيزم فاطمه بنگريد كه سرور كنيزان من است، در حالي پيش رويم ايستاده كه شانه‌هايش از خوف من ميلرزند وبا دل خويش به پرستشم مشغول است.

هر که مهر فاطمه(س) در دل ندارد، دين ندارد ..... دين و ايمان، غير حبّ فاطمه(س) امکان ندارد
تو کيستي؟ تو کوثري / بر چرخ عصمت محوري / هم کبريا را مظهري هم انبيا را رهبري / ختم رسل را دختري/ شير خدا را همسري / دين خدا را ياوري / خون خدا را مادري / در خُلق و خو پيغمبري / در عظم و هِمّت، حيدري / ناموس حَيّ داوري / زهراي زينب پروري / قران دعايي بر لبت / قران چراغ مکتبت / حورا کنيز زينبت / شب، عاشق ذکر شبت / يا فاطمه /يا فاطمه