سيل اشکم راه بينائي گرفت *** بند بندم عطر زهرائي گرفت*** عشق را از فاطمه آموختم *** چشم بر دست کبودش دوختم *** دست او صدها گره وا مي کند *** دست او والله غوغا مي کند*** دست او مشکل گشاي عالم است *** روي آن جاي لبان خاتم است *** دست او دنياي احسان و صفاست *** دست او مشکل گشاي مرتضي است *** حيف شد آن دست را دشمن شکست *** با غلاف تيغ اهريمن شکست*** گويمت از قصه شهر نبي *** از شرار آتش و بيت علي*** درد بود و آتش و افسردگي *** ياس يود و سيلي و پژمردگي*** آه بود و ناله و بغض گلو

امّا دخترم فاطمه، پس به يقين او سرور زنان جهانيان از اوّلين تا

ا

آخرين است و او جزئي از من، نور چشم من، ميوه دل، و جان من در کالبد من است. و او حوريه‌اي انسان نماست که هرگاه در محراب خود و در پيشگاه پروردگارش-جلّ جلاله- مي‌ايستد نورش بر فرشتگان آسمان مي‌درخشد آن سان که نور ستارگان براي اهل زمين مي‌درخشد و خداوند-عزّ و جلّ- به فرشتگانش مي‌فرمايد: اي فرشتگانم! به کنيزم فاطمه بنگريد که سرور کنيزان من است، در حالي پيش رويم ايستاده که شانه‌هايش از خوف  من ميلرزند وبا دل خويش به پرستشم مشغول است.

هر که مهر فاطمه(س) در دل ندارد، دين ندارد ..... دين و ايمان، غير حبّ فاطمه(س) امکان ندارد
 تو کيستي؟ تو کوثري / بر چرخ عصمت محوري / هم کبريا را مظهري هم انبيا را رهبري / ختم رسل را دختري/ شير خدا را همسري / دين خدا را ياوري / خون خدا را مادري / در خُلق و خو پيغمبري / در عظم و هِمّت، حيدري / ناموس حَيّ داوري / زهراي زينب پروري / قران دعايي بر لبت / قران چراغ مکتبت / حورا کنيز زينبت / شب، عاشق ذکر شبت / يا فاطمه /يا فاطمه